Mediolański apartament skrojony pod życie. Jak przeprojektować mieszkanie, by rosło razem z rodziną?

Nie każdy remont zaczyna się od poszukiwania nowego stylu. Czasem punktem wyjścia jest codzienność – zmieniające się potrzeby domowników, nowe rytuały i konieczność lepszego wykorzystania przestrzeni. Tak było w przypadku dwupoziomowego apartamentu przy Viale Papiniano w Mediolanie. Projekt autorstwa Studio Tenca & Associati pokazuje, że współczesne mieszkanie rodzinne można budować nie wokół efektownych rozwiązań, lecz wokół życia, które ma się w nim toczyć.

W architekturze wnętrz coraz częściej odchodzi się od projektowania podporządkowanego wyłącznie estetyce. Na pierwszy plan wysuwa się funkcjonalność rozumiana nie jako zbiór praktycznych rozwiązań, ale jako umiejętność przewidywania codziennych potrzeb mieszkańców. Tę filozofię dobrze ilustruje przebudowa dwupoziomowego apartamentu zlokalizowanego na dwóch najwyższych kondygnacjach budynku przy Viale Papiniano w Mediolanie.

Mieszkanie zostało przeprojektowane z myślą o czteroosobowej rodzinie. Zamiast koncentrować się na dekoracyjnych gestach, architekci ze Studio Tenca & Associati skupili się na organizacji przestrzeni i relacjach pomiędzy poszczególnymi strefami domu. Efektem jest wnętrze, które nie sprawia wrażenia zamkniętej kompozycji, lecz miejsca gotowego zmieniać się wraz z mieszkańcami.

Meble zamiast ścian

Jednym z najciekawszych aspektów projektu jest sposób wykorzystania zabudowy stolarskiej. W wielu miejscach to właśnie ona przejmuje funkcję tradycyjnych ścian, organizując przestrzeń i wyznaczając granice pomiędzy poszczególnymi strefami.

Już w części dziennej uwagę zwraca biblioteka wpisana w konstrukcję schodów prowadzących na wyższą kondygnację. To rozwiązanie dobrze pokazuje sposób myślenia projektantów – meble nie są tutaj dodatkiem do architektury, lecz jej integralną częścią.

Podobną rolę pełnią zabudowy w części prywatnej mieszkania. Oddzielają pokoje, zapewniają miejsce do przechowywania i jednocześnie porządkują wnętrze bez konieczności wprowadzania kolejnych podziałów. Dzięki temu apartament zachowuje poczucie przestronności mimo rozbudowanego programu funkcjonalnego.

Projektowanie światłem

Kluczowym narzędziem projektowym okazało się światło dzienne. Aby jak najlepiej wykorzystać jego potencjał, architekci zastosowali nietypowy, diagonalny podział rzutu mieszkania.

Pozwoliło to wygospodarować trzy sypialnie oraz dwie łazienki, a jednocześnie zapewnić optymalne doświetlenie najważniejszych pomieszczeń. Układ wnętrza sprawia, że światło naturalnie prowadzi mieszkańców przez kolejne strefy mieszkania, podkreślając jego głębię i przestronność.

To przykład projektowania, w którym światło nie jest jedynie efektem końcowym, ale jednym z podstawowych narzędzi organizujących przestrzeń.

Strefa wspólna jako centrum domu

Pierwsza kondygnacja została pomyślana jako miejsce codziennych spotkań i wspólnego spędzania czasu. Salon pełni kilka funkcji jednocześnie – jest przestrzenią wypoczynku, miejscem rodzinnych aktywności, a dzięki zastosowaniu systemu projekcyjnego może zamieniać się również w domową salę kinową.

Nie ma tu jednak klasycznego podziału na reprezentacyjną część dzienną i zaplecze. Poszczególne funkcje płynnie przenikają się nawzajem, tworząc wnętrze dostosowane do zmieniającego się rytmu dnia.

To podejście dobrze wpisuje się w obserwowane dziś tendencje projektowe. Współczesny dom coraz rzadziej składa się z pomieszczeń o sztywno określonych funkcjach. Znacznie ważniejsza staje się możliwość elastycznego korzystania z przestrzeni.

Jadalnia przejmuje główną rolę

Interesującą decyzją było również przeorganizowanie górnej kondygnacji. Początkowo miała ona pełnić funkcję strefy pracy, ostatecznie jednak została przekształcona w przestrzeń skupioną wokół wspólnego stołu.

W centrum znalazła się jadalnia połączona z kuchnią. Taki układ odzwierciedla zmieniający się sposób korzystania z domowej przestrzeni. Po okresie popularyzacji domowych gabinetów coraz częściej wraca potrzeba tworzenia miejsc sprzyjających spotkaniom i budowaniu relacji.

Jadalnia staje się tu nie tylko miejscem spożywania posiłków, ale także naturalnym centrum życia rodzinnego.

Granica między wnętrzem a tarasem zaciera się

Integralną częścią projektu jest również zadaszona przestrzeń zewnętrzna wyposażona w przesuwne przeszklenia. Dzięki nim taras może funkcjonować przez większą część roku, stając się naturalnym przedłużeniem mieszkania.

Projektanci zadbali o wizualną ciągłość pomiędzy wnętrzem i strefą zewnętrzną, stosując spójną paletę materiałów i wykończeń. Efekt nie polega wyłącznie na estetycznej konsekwencji. Znacznie ważniejsze jest poczucie płynnego przechodzenia między domem a otoczeniem.

W gęstej miejskiej zabudowie taka dodatkowa przestrzeń staje się dziś jednym z najcenniejszych elementów mieszkania.

Dom gotowy na zmiany

Apartament przy Viale Papiniano nie próbuje imponować spektakularnymi rozwiązaniami czy nadmiarem luksusowych detali. Jego siła tkwi raczej w umiejętnym połączeniu funkcji, światła i architektury wnętrza.

To projekt oparty na przekonaniu, że dobrze zaprojektowany dom nie powinien być skończonym dziełem, lecz strukturą zdolną do adaptacji. Taką, która odpowiada na potrzeby mieszkańców dziś, ale pozostawia miejsce na to, co przyniosą kolejne lata.

I właśnie dlatego ta mediolańska realizacja jest czymś więcej niż kolejnym eleganckim apartamentem. To przykład projektowania, które zaczyna się od życia, a nie od formy.

Projekt wnętrza: Studio Tenca & Associati
Zdjęcia: Jessica Soffiati

Galeria zdjęć

Fot. Jessica Soffiati
oprac. na podst.: mat. prasowe Mo.1950, Studio Tenca & Associati