Aktualny motyw: Kuchnie i łazienki z konglomeratów kwarcowych

czarny wektorowy logotyp COSENTINO

MECENAS MOTYWU

Ogród na wiadukcie – New York High Line Park

We współczesnym zagospodarowaniu przestrzeni miejskiej widać powrót do natury. Mieszkańcy metropolii chcą choć na chwilę uciec od miejskiego zgiełku, jednocześnie nie tracąc czasu na dojazdy, stanie w korkach na trasach wyjazdowych z miasta etc. W Polsce nie jest to jeszcze tak widoczne, ponieważ nie wszystkie parki czy ogródki działkowe zostały oddane pod budowę kolejnych biurowców czy deweloperskich koszmarków.

W rozwiniętych i dużych miastach stanowi to duży problem. Pojawia się zatem coraz więcej koncepcji aranżowania przestrzeni miejskiej w sposób przyjazny rekreacji. Miasto nie jest z gumy, zmusza do walki o każdy metr kwadratowy, stąd często pojawiają się rozwiązania nietypowe – np. ogrody na dachy budynków.

Za granicą zyskuje na popularności pomysł wykorzystywania do tego celu starych wiaduktów kolejowych, jak choćby Reading Viaduct Project w Filadelfii, Bloomingdale Trail w Chicago, Promenade plantée w Paryżu, Parkland Walk w Londynie lub nowojorski High Line.

High Line zbudowano we wczesnych latach 30. jako fragment towarowej linii kolejowej biegnącej przez zachodnią część Nowego Yorku (New York’s West Side Railway). Pociągi dostarczały wtedy żywność bezpośrednio do magazynów i hurtowni w mieście. Początkowo tory biegły przez środek miasta, ale stwarzało to ogromne niebezpieczeństwo dla ruchu drogowego – miejsce to było znane jako „Aleja śmierci”. By zmniejszyć zagrożenie, zdecydowano się przenieść linię kolejową na wiadukt umieszczony prawie 10 metrów ponad ziemią. Z czasem jednak High Line straciła na znaczeniu na rzecz samochodów dostawczych. Część linii została zamknięta w 1960, a ostatni pociąg przejechał tamtędy w 1980.

pociąg zdjęcie miasta pociąg w mieście budowa kolei

W kolejnych latach lokalni biznesmeni lobbowali za zniszczeniem opuszczonego i zarośniętego wiaduktu, jednak w 1999 dwaj okoliczni mieszkańcy – Joshua David I Robert Hammond, którzy poznali się na spotkaniu lokalnej społeczności, wpadli na pomysł uratowania High Line i przemienienia tego miejsca w „park w niebiosach”.

stara kolei stary budynek zielony trawnik ludzie na trawniku stara linia kolejowa

David i Hammond założyli stowarzyszenie Friends of the High Line, które obecnie zarządza całym parkiem. Wraz ze wsparciem lokalnych polityków, aktorów Ethana Hawka i Edwarda Nortona oraz projektantki Diane von Fürstenberg udało się odrzucić koncepcję zburzenia High Line. Stowarzyszenie ogłosiło konkurs na aranżację wiaduktu. Pomysły projektantów były bardzo różne, od dwukilometrowego basenu po wesołe miasteczko. Ostatecznie konkurs wygrali Diller Scofidio + Renfro oraz Field Operations, których koncepcja zakładała otwarcie w tym miejscu parku i tak wygląda to dziś. W rezultacie 9 czerwca 2009 otwarto pierwszą część parku, a 8 czerwca 2011 drugą.

Początkowo projekt miał na celu ocalenie niepowtarzalności i wyjątkowości miejsca, którą Alan Weisman opisał w swojej książce “World Without Us” („Świat bez nas”) jako przykład przywrócenia miejskiego krajobrazu. Z czasem jednak projekt rewitalizacji zmienił swoje zadanie – miał na celu zjednoczyć wspólnotę okolicznych mieszkańców i dać im niepowtarzalne miejsce do spędzania wolnego czasu.

David w wywiadzie dla The Guardian podkreślał, że celem nowego designu było podkreślenie oryginalnego, unikatowego krajobrazu tego miejsca. Trudno było jednak zachować wszystkie elementy kolejowe tak, by park jednocześnie nadawał się do chodzenia i był bezpieczny dla odwiedzających.

miasto konstrukcja miasto metalowe belki gruz koparka zbierająca gruz koparka sprzątająca gruz

Efekt końcowy zakładał usunięcie linii kolejowych w pewnych fragmentach, część z nich jednak pozostała na swoich miejscach, przypominając o pierwotnym przeznaczeniu i historii miejsca. Na dwóch odcinkach High Line przechodzi przez otwory w okolicznych prywatnych budynkach, zupełnie jak pociągi towarowe, kiedy budynki były jeszcze magazynami i hurtowniami. W parku znajdują się wygodne ławki z ciemnego drewna, a przejście między betonem a zielenią trawników jest bardzo delikatne dzięki specjalnie dopasowanemu kształtowi płyt chodnikowych. W pobliżu leniwie przepływa rzeka Hudson, kontrastując z ruchliwym Manhattanem.

Roślinność w parku pozostała w większości niezmieniona od kiedy przestały tamtędy jeździć pociągi. Samosiejne odmiany traw i kwiatów stanowiły inspirację dla florystów pracujących nad ostatecznym wyglądem parku. Na stronie High Line można znaleźć pełną listę wszystkich roślin wraz z wykazem czasu kwitnienia.

Bardzo ważny jest także wpływ High Line na lokalną społeczność. Wkład „przyjaciół High Line” (Friends of the High Line) był bardzo ważny od samego początku projektu. Zdaniem Davida, High Line stwarza szansę doświadczania miasta w zupełnie nowy sposób. Park znajduje się na wysokości około trzech pięter, więc z jednej strony można porozumieć się z osobami na dole, a z drugiej strony park stwarza możliwość wyciszenia, ucieczki od miejskiego zgiełku, gdyż dzięki wysokości szum uliczny staje się mniej słyszalny i dokuczliwy. Jest to doskonały przykład, jak można przemienić opuszczoną przestrzeń miejską w tętniący życiem park skupiający artystów i wydarzenia kulturalne.

żółta taksówka w centrum pani robiąca zdjęcie oświetlony pawilon pan w dużym oknie stylowe ławki hol stare zdjęcie miasto z lotu ptka łąwki na dachu wśród zieleni drewniana podłoga park podest blisko natury miasto nowa konstrukcja

Fot. highline.com

Aktualności

#NoBeautyInPlastic – wystawa fotografii Daniela Petryczkiewicza w Domotece

Plastik to symbol dzisiejszego świata konsumpcji – jednorazowości i ciągłego apetytu wzrostu prowadzących nas na skraj katastrofy klimatycznej. A jak można jej uniknąć? Ogromną rolę odgrywają realne działania, a nie tylko deklaracje, oraz edukacja.

trendy

salon z białą aranżacją oraz długimi zasłonami oraz nietypowym wysokim drewnianym stołem
Przenikanie się strefy wewnętrznej i outdoorowej w aranżacjach wnętrz

Dynamiczne zmiany, jakich jesteśmy świadkami na przestrzeni ostatnich lat, potęgują potrzebę stabilizacji i bezpieczeństwa. Znajduje to swoje odzwierciedlenie w aktualnych trendach aranżacyjnych, w których dominuje zwrócenie się ku naturze.

Wnętrza / aranżacje i projekty wnętrz

salon z dużym oknem wychodzącym na ogród
Dom z ogrodem: zielona oaza na wyciągnięcie ręki

Dom, który funkcjonuje w symbiozie z otoczeniem to idealna przestrzeń do relaksu. Walory wnętrz otwartych na ogród doceniamy zwłaszcza latem, warto jednak pamiętać, że zaspokajają one naszą potrzebę kontaktu z naturą przez cały rok. O to, jak zacierać granice między wnętrzem a ogrodem zapytaliśmy architekta Aleksandra Jankowskiego z pracowni projektowej Jankowski i Opyrchał.

Wyposażenie / meble, dekoracje, dodatki do domu

dwa niebieskie krzesła obok dwóch cylindrycznych stolików na tle basenu i lasu w oddali
Letnia strefa chilloutu: aranżując taras i ogród

Dni stają się coraz cieplejsze. Będąc w domach, częściej szukamy miejsc do pracy i na popołudniową kawę. Miejsc, w których możemy pobawić się z dziećmi i złapać promienie słońca. Jeśli jeszcze oficjalnie nie otworzyliście sezonu, najwyższy czas zaaranżować balkon, taras i ogród.

Wyposażenie / meble, dekoracje, dodatki do domu

kobieta siedząca zielonym boxie akustycznym VANK_WALL JUNGLE z otwartymi szklanymi drzwiami i roślinami na zewnętrznej ścianie
Kawałek dżungli w biurze – VANK_WALL JUNGLE

Dzisiejszy smog akustyczny stał się zagrożeniem równie poważnym co smog, z którym walczą władze miast. W biurach, czyli w jego naturalnym środowisku, można sobie z nim radzić, wykorzystując rośliny i ich nadzwyczajne zdolności. Rodzina boksów akustycznych VANK_WALL wzbogaciła się o boks rodem z dżungli – wyłożony żywymi roślinami JUNGLE.

Wnętrza / aranżacje i projekty wnętrz

restauracja w zielonych odcieniach i granitowych elementach
Andrés Jaque we wnętrzu hiszpańskiej restauracji: zieleń i marmur

Andrés Jaque wziął na warsztat kanoniczne elementy europejskiej estetyki kawiarnianej, obowiązującej od Wiednia do Paryża – marmurowe blaty stolików i tapicerowane krzesła na chromowanych nogach. Po czym użył ich do wykreowania spektakularnego, wręcz teatralnego efektu.