MAGAZIF comments: Biennale Architektury 2025 (Kubaj x Księżopolska)

Biennale Architektury w Wenecji od lat pozostaje jednym z najważniejszych wydarzeń, w których spotykają się idee, narracje i estetyki z całego świata. W 2025 roku kuratorzy, architekci i projektanci po raz kolejny zapełnili pawilony propozycjami, które nie tylko opowiadają o kondycji współczesnej architektury, ale też wskazują możliwe kierunki jej rozwoju. To właśnie w tej różnorodności znaleźli się Mat Kubaj i Katarzyna Księżopolska, komentując wystawy w pawilonach na terenie Giardini.

Jak zauważa architekt i artysta wizualny Mat Kubaj, Biennale to miejsce, w którym można obserwować, jak architektura łączy się z innymi dziedzinami – nie tylko formą, ale także komunikatem o tym, kim jesteśmy i dokąd zmierzamy w dzisiejszych czasach niepewności. Ma na myśli pawilony, które podkreślają rolę architektury w budowaniu wspólnoty czy mówiące o domu i bezpieczeństwie. Z kolei Księżopolska podkreśla rolę rezyliencji i adaptacji do zmian – to już przykłady projektów opartych na recyklingu materiałów, tworzeniu nowych czy odzyskiwaniu przestrzeni o innej funkcjonalności dla mieszkańców pokazują, że współczesna architektura staje się narzędziem naprawy świata, a nie wyłącznie wizualną atrakcją.

Katarzyna Księżopolska dodaje, że tegoroczna edycja szczególnie wyraźnie eksponuje architekturę jako drogę budowania refleksji o współczesnym świecie. W komentarzach obojga wybrzmiewa, że Biennale w Wenecji pozostaje laboratorium pomysłów i eksperymentów. Kubaj wskazuje na pawilony, w których architektura łączy się ze sztuką i technologią, tworząc immersyjne instalacje, mające opisywać pewne zjawiska, często nie wprost. Księżopolska zaś podkreśla wagę narracji – architektura staje się opowieścią, wciągającą publiczność w proces myślenia o przestrzeni poprzez grę kontektsem, nie zawsze takim, który łatwo jest odczytać.

Głos Katarzyny Księżopolskiej mówi o tym, że tegoroczne Biennale to też holistyczne objęcie zastanego świata i jego wizji, niekiedy futurystycznej, a niekiedy postapokaliptycznej – będącej procesem w projektowaniu, ale także i w myśleniu o relacji człowieka z otoczeniem i tym, co zawłaszcza i co pozostawia. Architektura nie jest tu jedynie estetycznym eksperymentem, lecz narzędziem dialogu i odpowiedzią na współczesne wyzwania: kryzys klimatyczny, migracje, transformację społeczną, środowiska życia.

Komentarze Mata Kubaja i Katarzyny Księżopolskiej pokazują, że Biennale Architektury 2025 to wydarzenie, które – mimo swojej skali – wciąż pozostaje bliskie człowiekowi. To właśnie w indywidualnych refleksjach, dyskusjach i interpretacjach architektura ujawnia swoją największą moc: tworzenia wspólnej przestrzeni do rozmowy o przyszłości.

Fot. Łukasz Domiza / MAGAZIF.com