Nie wszystko trzeba pokazać. Tubądzin buduje napięcie przed Mediolanem

Nie zobaczymy jeszcze wizualizacji stoiska. Nie poznamy od razu wszystkich detali. A jednak już teraz wiadomo, że obecność Grupy Tubądzin na Salone del Mobile 2026 nie będzie tylko kolejnym „wejściem polskiej marki na targi”. To raczej konsekwentnie budowana opowieść o tym, czym dziś może być ceramika – i jak bardzo potrafi wyjść poza swoją oczywistą rolę.

Są marki, które na targach pokazują kolejne nowości. I są takie, które pokazują kierunek. Tubądzin od kilku lat wyraźnie wybiera tę drugą drogę – zamiast jednorazowych efektów stawia na długofalową narrację, w której projektowanie spotyka się ze sztuką. Właśnie w tym miejscu zaczyna się koncept Tubądzin Meets Art.

To nie hasło stworzone na potrzeby jednego sezonu. To raczej sposób myślenia o materiale, który przez lata był traktowany użytkowo, a dziś coraz częściej funkcjonuje jak medium twórcze. Płytka ceramiczna przestaje być tylko tłem – zaczyna działać jak obraz, struktura, eksperyment, forma.

I choć polski producent nie odkrywa jeszcze wszystkich kart, bo mediolańskiego stoiska zaprojektowanego przez Katarzynę Fuks nie zobaczymy aż do dnia startu targów, można przypuszczać, że będzie ono raczej sceną niż ekspozycją. Tłem dla historii, które Tubądzin opowiada razem z artystami. Bo to właśnie artyści są tu najważniejsi.

Różne języki, jeden materiał

W Tubądzin Meets Art nie chodzi o jedną estetykę. Wręcz przeciwnie – siła tego projektu tkwi w różnorodności.

Maciej Zień to przykład współpracy, która trwa od lat i ewoluuje. Moda spotyka się tu z ceramiką nie na poziomie inspiracji, ale realnego przenikania. Tkanina, rytm, detal – wszystko to znajduje swoje odbicie w powierzchni płytek.

Z kolei Dorota Koziara pracuje kolorem. Odważnie, bez kompromisów, testując granice tego, co w ceramice wydaje się możliwe. Jej projekty nie są „bezpieczne” – są zdecydowane, wyraziste i świadome, a przy tym paradoksalnie wyważone w tak niezwykle ciekawych paletach.

Malwina Konopacka podważa z kolei nasze przyzwyczajenia. Jej charakterystyczne formy – choćby ceramiczne „kulki” – zmieniają sposób, w jaki myślimy o płytce jako o czymś płaskim i przewidywalnym. Tu pojawia się zabawa, ale i pytanie: gdzie kończy się funkcja, a zaczyna forma?

W zupełnie innym kierunku idzie Łukasz “Nawer” Habiera, który przenosi swój graficzny, precyzyjny język na ceramikę. W kolekcji MODULAR_GLITCH zamiast koloru pojawia się struktura, matematyczna dokładność i inspiracja architekturą. To projekt, który operuje pojęciem błędu – ale błędu kontrolowanego, wpisanego w system, który przełożony na język ceramiki potrafi tworzyć wyjątkowe narracje.

I wreszcie Rafał Olbiński, którego obraz Accidental Lover pokazuje jeszcze inną możliwość: potraktowanie płytki jak nośnika sztuki w najczystszej formie. Tu technologia spotyka się z malarstwem, a granica między jednym a drugim właściwie znika.

Ceramika, która wychodzi poza schemat

To wszystko wpisuje się jeden, spójny koncept: ceramika nie musi być oczywista.

Tubądzin od lat podkreśla, że płytki to materiał znacznie bardziej wszechstronny, niż przyjęło się myśleć. Mogą funkcjonować w architekturze, w przestrzeniach publicznych, na elewacjach, w instalacjach, a nawet jako element kolekcjonerski.

To przesunięcie – z produktu w stronę medium – jest dziś jednym z najciekawszych zjawisk w projektowaniu. I jednocześnie czymś, co w Mediolanie wybrzmi szczególnie mocno.

Bez kompleksów

Jest jeszcze jeden aspekt tej obecności, który trudno pominąć.

Tubądzin jedzie do Mediolanu nie jako debiutant i nie jako marka, która „próbuje się pokazać”. To firma z ponad 40-letnią historią, która konsekwentnie budowała swoją pozycję – także poza Polską.

To ważne, bo – nie ma co ukrywać – w kontekście nadmiarowości, jaką niesie za sobą Salone del Mobile łatwo wpaść w kompleksy. Włoskie i hiszpańskie marki od dekad rzekomo wyznaczają kierunki, a ich skala bywa przytłaczająca. Tubądzin zdaje się jednak grać inną kartą. Zamiast kopiować – opowiada własną historię. Zamiast gonić trendy – buduje relacje z artystami. Zamiast jednorazowego efektu – stawia na proces.

I właśnie to może być najciekawsze.

Fot.: Grupa Tubądzin