W 130-metrowym mieszkaniu w rzymskiej dzielnicy Della Vittoria architektka Raffaella Falbo połączyła zachowane elementy przedwojennej architektury z nowym układem funkcjonalnym. Najważniejszym elementem projektu stała się ponad siedmiometrowa zabudowa, która za pomocą luster, koloru i światła zmienia sposób postrzegania wnętrza.
Architektura z lat 30. i współczesna reinterpretacja
Mieszkanie w budynku z lat 30. XX wieku wymagało gruntownego remontu, ale zachowało wiele wartościowych detali. Właściciele szukali przestrzeni, która odpowiadałaby ich codziennym potrzebom, zapewniała miejsce do pracy i przyjmowania gości, a jednocześnie pozwalała wygodnie poruszać się między różnymi częściami Rzymu. Raffaella Falbo towarzyszyła im już na etapie poszukiwania nieruchomości, a następnie przeprowadziła kompleksową metamorfozę wybranego lokalu.


Założeniem projektu było zachowanie charakteru mieszkania przy jednoczesnym dostosowaniu go do współczesnego sposobu życia. Pozostawiono między innymi posadzkę typu graniglia, parkiet ułożony we włoską jodełkę, oryginalne drzwi oraz geometryczne sztukaterie sufitowe. Zamiast odtwarzać historyczny wystrój w całości, architektka zestawiła te elementy ze współczesnymi rozwiązaniami materiałowymi i wyposażeniem.
Istotnej zmiany wymagał układ funkcjonalny. W pierwotnym planie długi korytarz, wzdłuż którego znajdowały się kolejne pomieszczenia, zajmował znaczną część mieszkania. Choć był przestronny, sprawiał wrażenie przytłaczającego i utrudniał płynne odczytanie wnętrza. To właśnie wokół tego problemu Falbo zbudowała koncepcję projektu zatytułowanego The house through the looking glass.
Zabudowa, która zmienia perspektywę
W miejscu dawnego korytarza pojawiła się ponad siedmiometrowa, wykonana na zamówienie drewniana konstrukcja. Pełni kilka funkcji jednocześnie: porządkuje przestrzeń, mieści liczne schowki o zróżnicowanej głębokości i ukrywa zaplecze mieszkania. W jej obrębie znalazły się dwie łazienki, sypialnia, pralnia oraz inne funkcje pomocnicze.
Zabudowa nie dochodzi do sufitu, dzięki czemu zachowuje wizualną lekkość mimo swoich rozmiarów. Jej dwie strony zaprojektowano odmiennie. Jedną pokrywa lustro, drugą wyróżnia głęboki odcień pawiego błękitu.
Lustrzana powierzchnia odbija widoki kuchni, salonu i sypialni, tworząc dodatkowe perspektywy i optycznie powiększając wnętrze. Z kolei niebieska płaszczyzna wprowadza mocny akcent kolorystyczny, który porządkuje kompozycję i nadaje jej wyrazisty charakter.
Efekt wzmacnia oświetlenie LED zaprojektowane specjalnie do tego wnętrza. Liniowa instalacja biegnąca wzdłuż sufitu korytarza nawiązuje do świetlnej realizacji Lucio Fontany przygotowanej na IX Triennale w Mediolanie. Światło nie pełni tu wyłącznie funkcji użytkowej — staje się narzędziem kształtowania przestrzeni i podkreśla jej architektoniczną geometrię.
W ten sposób korytarz przestaje być jedynie ciągiem komunikacyjnym. Staje się wielofunkcyjnym elementem, który jednocześnie oddziela i łączy poszczególne strefy mieszkania.
Zachowane posadzki i nowe funkcje
Szczególnej uwagi wymagały historyczne podłogi. Zamiast zastępować je nowymi materiałami, architektka zdecydowała się na ich renowację i wyeksponowanie. Instalacje zintegrowano z posadzkami za pomocą ram z żywicy, co pozwoliło ograniczyć ingerencję w oryginalne powierzchnie.
Zmiany objęły również strefę dzienną. Dawna jadalnia i sąsiadujące z nią pomieszczenie zostały połączone, tworząc większą przestrzeń, w której znalazła się kuchnia. Pod oknem umieszczono model marki Arrital w złotym lakierowanym wykończeniu. Centralnym elementem zabudowy jest duży blat ze szczotkowanej stali, a po przeciwnej stronie ustawiono wysokie szafki do przechowywania.

Salon powstał z połączenia dawnego pokoju wypoczynkowego z sąsiednim wnętrzem. Zachowane drzwi, sztukaterie i posadzki tworzą tło dla mebli oraz lamp pochodzących z różnych okresów i nurtów projektowania.
W aranżacji znalazły się między innymi lampy De Marseille marki Nemo Lighting, zaprojektowane przez Le Corbusiera, fotel LC1 produkowany przez Cassinę, którego autorami są Le Corbusier, Pierre Jeanneret i Charlotte Perriand, oraz krzesła Panton marki Vitra. Uzupełniają je dwukolorowy stół Allure O’ marki B&B Italia, stoliki kawowe Tempo marki Zanotta i sofa Dema. Na ścianach i stole pojawia się również oświetlenie Org marki DCW Éditions.
Zestawienie tych elementów nie zaciera historii mieszkania, lecz pozwala odczytać ją na nowo. Klasyczne formy współistnieją z oryginalnymi detalami architektonicznymi, a współczesne wyposażenie nie próbuje konkurować z nimi o uwagę.
Pawia zieleń, szałwia i miejsce do czytania
Sypialnia umieszczona za lustrzaną zabudową wychodzi na wewnętrzny dziedziniec. Ścianę za łóżkiem pomalowano na pawio-niebieski kolor, nawiązujący do wykończenia konstrukcji w korytarzu. Całość dopełnia zabytkowa lampa marki Flos.
W sypialni głównej zachowano parkiet w jodełkę, a paletę barw oparto na odcieniach szałwiowej zieleni. Ich tonację dobrano w odniesieniu do koron dębów ostrolistnych widocznych za oknami. Drewniany zagłówek z drewna tekowego, uzupełniony mosiężnymi detalami, zestawiono z systemem oświetleniowym marki Occhio.
Na końcu korytarza znajduje się niewielki pokój do czytania. Żółty aksamitny fotel marki Dema zestawiono tu ze stolikiem Mini Clay marki Desalto i regałem Krossing marki Kriptonite. Intensywny kolor siedziska wyróżnia tę kameralną strefę na tle bardziej stonowanej kompozycji mieszkania.
Dwie łazienki zaprojektowano według wspólnego założenia, różnicując je za pomocą kolorów i materiałów. Duże blaty umywalkowe, lustra zajmujące całe ściany oraz liniowe oświetlenie nadają im oszczędny, uporządkowany charakter.
Przestrzeń jako doświadczenie
Projekt Raffaelli Falbo opiera się na umiejętnym połączeniu kilku porządków: historycznej architektury, współczesnej funkcjonalności i świadomie kształtowanej percepcji wnętrza. Najbardziej charakterystycznym rozwiązaniem jest zabudowa, która przejmuje funkcje dawnego korytarza, a jednocześnie staje się narzędziem do pracy ze światłem, odbiciem i kolorem.
Kompleksowa renowacja trwała osiem miesięcy i zakończyła się w grudniu 2025 roku. W jej efekcie mieszkanie zyskało nowy układ, ale nie utraciło elementów świadczących o jego historii. Zamiast radykalnego zerwania z przeszłością powstała przestrzeń, w której zachowane detale i współczesne interwencje tworzą spójną całość.
Projekt: Raffaella Falbo
Zdjęcia: Carlo Oriente
Galeria zdjęć


























Fot. Carlo Oriente
oprac. na podst.: mat. prasowe Raffaella Falbo
Baza produktów
Inne ciekawe wydarzenia
Gdynia i co dalej?
Sposoby widzenia. Kolekcja Muzeum Sztuki w Łodzi
Orgatec India 2026


