Preferencje plików cookies

✕

Inne

Inne pliki cookie to te, które są analizowane i nie zostały jeszcze przypisane do żadnej z kategorii.

Niezbędne

Niezbędne
Niezbędne pliki cookie są absolutnie niezbędne do prawidłowego funkcjonowania strony. Te pliki cookie zapewniają działanie podstawowych funkcji i zabezpieczeń witryny. Anonimowo.

Reklamowe

Reklamowe pliki cookie są stosowane, by wyświetlać użytkownikom odpowiednie reklamy i kampanie marketingowe. Te pliki śledzą użytkowników na stronach i zbierają informacje w celu dostarczania dostosowanych reklam.

Analityczne

Analityczne pliki cookie są stosowane, by zrozumieć, w jaki sposób odwiedzający wchodzą w interakcję ze stroną internetową. Te pliki pomagają zbierać informacje o wskaźnikach dot. liczby odwiedzających, współczynniku odrzuceń, źródle ruchu itp.

Funkcjonalne

Funkcjonalne pliki cookie wspierają niektóre funkcje tj. udostępnianie zawartości strony w mediach społecznościowych, zbieranie informacji zwrotnych i inne funkcjonalności podmiotów trzecich.

Wydajnościowe

Wydajnościowe pliki cookie pomagają zrozumieć i analizować kluczowe wskaźniki wydajności strony, co pomaga zapewnić lepsze wrażenia dla użytkowników.
Aura w Poznaniu i największy wertykalny ogród w tej części Europy. Oto architektura, która wyrasta z zieleni
Reklama
Woodeco
Reklama
Woodeco
Oceń ten artykuł

How useful was this post?

Click on a star to rate it!

0 / 5. 0

No votes so far! Be the first to rate this post.

Czy budynek może stać się częścią krajobrazu, zamiast jedynie zajmować w nim miejsce? Aura w Poznaniu jest próbą odpowiedzi na to pytanie. Zaprojektowany przez Roberta Koniecznego budynek apartamentowy wyrasta z ukształtowania terenu, a jego miękką, łukowatą bryłę oplata ponad 140 tysięcy roślin. Powstanie największego w tej części Europy ogrodu wertykalnego poprzedziło pięć lat badań, testów i przygotowań. Tutaj zieleń nie jest dekoracją architektury, lecz jednym z jej podstawowych elementów.

Współczesne miasta coraz częściej mierzą się z tym samym problemem: przybywa zabudowy, ubywa natomiast powierzchni biologicznie czynnych. Beton i asfalt zatrzymują ciepło, szczelne nawierzchnie utrudniają naturalną retencję wody, a kontakt z przyrodą staje się dobrem, którego trzeba szukać coraz dalej od centrum. Aura, powstająca na poznańskich Winogradach, proponuje inne spojrzenie na tę relację. Zamiast traktować zieleń jako uzupełnienie projektu, Robert Konieczny z pracowni KWK Promes uczynił ją integralną częścią architektury.

Założenie było ambitne: budynek miał możliwie delikatnie ingerować w istniejący ekosystem i sprawiać wrażenie, jakby wyrastał z naturalnego ukształtowania terenu. Stąd charakterystyczna, miękka geometria bryły, która od strony północnej i południowej przechodzi w rozległe, zielone powierzchnie. Architektura i krajobraz nie zostały tu pomyślane jako dwa odrębne porządki. Mają tworzyć jeden organizm, zmieniający się wraz z porami roku i upływem czasu.

Aura w Poznaniu – fasada, która żyje

Skala zielonej elewacji robi wrażenie: około 1700 m² powierzchni pokrytej ponad 140 tysiącami roślin. Wraz z nasadzeniami na terenie inwestycji ich liczba sięgnie około 150 tysięcy. To największy tego rodzaju ogród wertykalny w tej części Europy i realizacja, która stawia Poznań obok miast takich jak Mediolan czy Bogota, znanych z pionowych ogrodów wpisanych w architekturę.

Jednak nie sama liczba roślin jest tu najważniejsza. Zielona fasada ma pełnić konkretne funkcje środowiskowe: ograniczać nagrzewanie budynku, zwiększać wilgotność powietrza, tłumić hałas, zatrzymywać wodę opadową i wspierać lokalną bioróżnorodność. Pomiędzy konstrukcją budynku a warstwą roślin pozostawiono przestrzeń powietrzną, która działa jak dodatkowy bufor termiczny i akustyczny. Latem pomaga ograniczać przegrzewanie elewacji, zimą stanowi dodatkową warstwę ochronną.

To rozwiązanie wymagało połączenia architektury, inżynierii i wiedzy przyrodniczej. Za projekt zieleni odpowiada pracownia Ogrody Quercus, która współpracowała z architektem budynku, konstruktorami i ogrodnikami. Efektem jest system, w którym roślinność nie została podporządkowana sztywnemu wzorowi. Przeciwnie – ma rozwijać się w sposób możliwie naturalny, zachowując własny rytm wzrostu i sezonowych zmian.

Pięć lat, zanim pierwsza roślina trafiła na elewację

Za naturalnym wyglądem ogrodu stoi bardzo precyzyjnie zaplanowany proces. Pięć lat zajęły przygotowania, prototypowanie, testowanie gatunków i ich stopniowe przystosowywanie do warunków, jakie panują na pionowej powierzchni budynku. Nie wystarczyło wybrać roślin, które dobrze wyglądają na wizualizacji. Trzeba było sprawdzić, jak poradzą sobie z silnym wiatrem, intensywnym nasłonecznieniem, mrozem, suszą i ograniczoną ilością podłoża.

Zespół Anny Wesołowskiej z pracowni Ogrody Quercus przygotował dwie pełnowymiarowe makiety elewacji – północną i południową. Przez dwa pełne cykle wegetacyjne obserwowano na nich zachowanie dziesiątek gatunków i setek układów nasadzeń. Część roślin nie przeszła prób, inne zastępowały kolejne, lepiej znoszące zmienne warunki. Dopiero po zakończeniu testów zamówiono 140 tysięcy egzemplarzy przeznaczonych na fasadę.

Rośliny nie trafiły jednak od razu na budynek. Przez kolejne lata rozwijały się w specjalnie przygotowanym habitacie, gdzie były hartowane i przyzwyczajały się do lokalnego klimatu oraz docelowego, pionowego układu. Na elewację Aury trafiły więc nie młode sadzonki, lecz wyselekcjonowane, dojrzałe egzemplarze, przygotowane do życia w konkretnych warunkach.

Dobór gatunków podporządkowano nie tylko ich odporności, ale również naturalnemu charakterowi kompozycji. Na fasadzie znalazły się między innymi rodzime paprocie, goździki, barwinek, tymianek, posłonek, kostrzewa, kosmatka i wełnianka pochwowata, a także kosodrzewina. Wokół budynku zaplanowano drzewa, w tym klony polne, brzozy nadrzeczne i dęby.

Każda część elewacji stawia przed roślinami inne wymagania. Są miejsca zacienione, powierzchnie wystawione na pełne słońce i fragmenty szczególnie narażone na podmuchy wiatru. Różnicuje je również geometria budynku – łuki i załamania sprawiają, że warunki wzrostu zmieniają się nawet na stosunkowo niewielkich odcinkach. Rośliny dobierano więc również pod kątem ich docelowej wysokości i sposobu rozrastania się, tak aby z czasem podkreślały architekturę, zamiast ją przesłaniać.

Jak podkreśla Anna Wesołowska, jednym z najważniejszych założeń było pozostawienie przyrodzie swobody. Rośliny nie będą regularnie formowane w geometryczne kształty. Mają dojrzewać, rozrastać się i starzeć we własnym rytmie. Architektura nie ma narzucać im wyglądu, lecz zapewniać warunki do rozwoju.

Technologia w służbie natury

Naturalny charakter fasady nie oznacza, że jej funkcjonowanie pozostawiono przypadkowi. Za zieloną powierzchnią kryje się rozbudowana infrastruktura, która odpowiada za utrzymanie roślin w dobrej kondycji.

Konstrukcja ogrodu opiera się na systemie paneli i docelowych donic zamontowanych na elewacji. Sieć przewodów nawadniających zapewnia odpowiednie ciśnienie wody na różnych wysokościach budynku, a nadmiar wody jest odprowadzany do obiegu. Całość wspiera automatyczny system monitorujący temperaturę, wilgotność, opady i zapotrzebowanie roślin. W budynku przewidziano specjalną sterownię, z której można nadzorować nawadnianie i nawożenie, dostosowując je do sezonu oraz aktualnych warunków atmosferycznych.

Istotnym elementem całego założenia jest również woda. Staw zaprojektowany przy budynku nie pełni wyłącznie funkcji krajobrazowej. Stanowi część systemu retencji, do którego trafia deszczówka zbierana z dachów i nawierzchni. Po przefiltrowaniu, między innymi przez rośliny wodne, zasila ona ogród wertykalny. W projekcie przewidziano także wykorzystanie energii z paneli fotowoltaicznych do zasilania systemu.

Ważna jest również możliwość długoterminowego utrzymania fasady. Modułowa konstrukcja pozwala regenerować poszczególne fragmenty ogrodu bez konieczności demontażu całej elewacji. Projekt zakłada autorską opiekę nad zielenią i monitoring jej kondycji. To szczególnie istotne przy realizacji, której powodzenie zależy nie od efektu w dniu oddania budynku, lecz od tego, jak rośliny będą funkcjonować za dziesięć czy piętnaście lat.

Miejsce do życia w innym rytmie, czyli Aura w Poznaniu

Relacja z naturą nie kończy się na zewnętrznej fasadzie. Aura została zaprojektowana jako kameralny budynek apartamentowy, w którym ważną rolę odgrywają światło dzienne, widoki i możliwość korzystania z zielonego otoczenia. Cztery kondygnacje i antresola nadają mu stosunkowo niewielką skalę. Powstaje tu 55 apartamentów o powierzchniach od 38 do 144 m², z których większość zaprojektowano jako przestrzałowe, z ekspozycją na dwie strony świata.

Duże okna otwierają wnętrza na otoczenie, a loggie biegnące przez całą szerokość apartamentów tworzą dodatkową przestrzeń wypoczynku na styku architektury i zieleni. Po południowej stronie budynku zaplanowano naturalistyczny staw i kameralny park. Ważne są również przestrzenie wspólne, zaprojektowane we współpracy z poznańską pracownią mode. Szczotkowana stal, oszczędne środki i precyzyjny detal tworzą tło dla prac polskich artystów, wśród których znaleźli się Alicja Biała, Konrad Juściński, Maria Voelkel-Brukwicka, Grzegorz Myćka i Gosia Bartosik.

W budynku przewidziano również strefę wellness, dzienne spa, przestrzeń restauracyjną oraz siłownię z częścią przeznaczoną do fizjoterapii i rehabilitacji. Całość uzupełnia concierge.

Dla inwestora, Piotra Voelkela, ważna była możliwość połączenia życia w mieście z codziennym kontaktem z przyrodą. Nie chodzi wyłącznie o widok zieleni za oknem, ale o stworzenie środowiska, które wpływa na samopoczucie mieszkańców. Badania nad kontaktem człowieka z naturą wskazują na jego znaczenie dla redukcji stresu i regeneracji poznawczej. W Aurze tę wiedzę próbowano przełożyć na konkretne decyzje projektowe – od skali budynku, przez dostęp do światła, po rozbudowany ogród.

Architektura, która dojrzewa

Aura jest przedsięwzięciem, w którym ambicja architektoniczna spotyka się z wieloletnią pracą nad rozwiązaniami technicznymi i przyrodniczymi. Projekt zdobył już cztery międzynarodowe nagrody: Iconic Design w kategoriach Concept i Innovative Material oraz European Property Awards 2026–2027 w kategoriach Apartment/Condominium Development i Architecture Multiple Residence.

Jednak jego najciekawszy etap dopiero się zaczyna. O ile większość budynków osiąga swój wizualny finał w momencie ukończenia prac, o tyle tutaj wygląd fasady będzie zmieniał się wraz z rozwojem roślin. Ogród będzie gęstniał, poszczególne gatunki będą kwitły i przekwitały, a kolory elewacji będą zależeć od pory roku. To architektura, której ostatecznego obrazu nie da się zamknąć w jednej fotografii.

Robert Konieczny podkreśla, że rozwiązania zastosowane w Aurze nie mają pozostać jednorazowym eksperymentem. Mogą stać się punktem wyjścia do projektowania budynków mieszkalnych, hoteli, biur czy rewitalizacji istniejącej zabudowy. W miastach, w których coraz trudniej znaleźć miejsce dla przyrody, wykorzystanie pionowych powierzchni jako aktywnej przestrzeni biologicznej może okazać się jednym z ważniejszych kierunków rozwoju architektury.

Aura w Poznaniu pokazuje, że zieleń na budynku może znaczyć znacznie więcej niż efektowną fasadę. Może wpływać na mikroklimat, gospodarowanie wodą, bioróżnorodność i codzienne doświadczenie mieszkańców. A przede wszystkim – przypominać, że architektura nie musi oddzielać człowieka od natury. Może pomóc przywrócić ją tam, gdzie wydawało się, że zabrakło już dla niej miejsca.


Aura w Poznaniu: bio projektu

  • Lokalizacja: ul. Słowiańska, Poznań
  • Projekt: KWK Promes, Robert Konieczny
  • Inwestor: Piotr Voelkel
  • Projekt zieleni: Ogrody Quercus
  • Projekt przestrzeni wspólnych: mode:lina
  • Strona: apartamentyaura.com
Aura w Poznaniu. Architektura, która wyrasta z zieleni
fot. Piotr Krajewski
Aura w Poznaniu. Architektura, która wyrasta z zieleni
fot. Piotr Krajewski
Aura w Poznaniu. Architektura, która wyrasta z zieleni
fot. Piotr Krajewski
Aura w Poznaniu. Architektura, która wyrasta z zieleni
fot. Piotr Krajewski
Aura w Poznaniu. Architektura, która wyrasta z zieleni
fot. Piotr Krajewski
Aura w Poznaniu. Architektura, która wyrasta z zieleni
fot. Piotr Krajewski
Aura w Poznaniu. Architektura, która wyrasta z zieleni
fot. Piotr Krajewski

Fot. i oprac. na podst.: mat. prasowe AURA apartamenty, wideo: Łukasz Domiza / MAGAZIF.com

Artykuł sponsorowany

Redakcja MAGAZIF

Artykuły redakcji portalu MAGAZIF.com

Reklama
  • REHAU
  • Woodeco
Reklama
Woodeco
REHAU
Reklama
  • Woodeco
  • REHAU
Reklama
Woodeco
REHAU
Baza designu
zobacz