Futuryzm, biomorfizm i sztuka awangardy. Restauracja wege w architektonicznej wizji Kacpra Gronkiewicza

W samym centrum Warszawy, w cieniu postmodernistycznych biurowców przy ulicy Poznańskiej, mieści się przestrzeń, która wymyka się klasycznym definicjom wnętrz komercyjnych. Manna 2 to wegańska restauracja, której wnętrze jest realizacją cenionego architekta Kacpra Gronkiewicza. Surowy, zimny lokal przekształcono w haptyczną „pustynną oazę”. Projekt stanowi wielowarstwowy dialog między polską sztuką awangardową, futurystyczną technologią kulinarną, a potrzebą celebracji chwili w pędzącym mieście.

Od architektonicznej puszki Pandory do życiodajnej oazy

Punktem wyjścia dla projektu była biblijna manna – pokarm, który zstąpił z nieba właśnie na pustyni, stąd wnętrze miało stanowić nawiązanie do krajobrazu jak z filmu „Diuna”. Architekt stanął przed wyzwaniem zaadaptowania przestrzeni o niskiej tektonice stropu. Zamiast maskować wady, postanowił uczynić z nich atuty, wprowadzając miękkie linie i organiczne formy, które koją zmysły.

– Kiedy wnętrze jest ciemne i niskie, trzeba się naprawdę napocić, by zmienić wady przestrzeni w atuty. Wykorzystaliśmy zastaną tektonikę sufitu, zmiękczając gliną jego narożniki. W centrum nad barem rozpięliśmy kremowy, błoniasty sufit, który nie tylko ukrył instalacje, ale stał się lustrem dla podświetlonej tarczy półksiężyca – opowiada Kacper Gronkiewicz.

Gości wita „suchy las” – ażurowa struktura na wejściu, łącząca funkcję szatni z maskownicą systemów instalacyjnych. To instalacja inspirowana nomadycznym kaktusem jemiołowym, której patykowate podpory tworzą woal skrywający okablowanie, stając się symboliczną bramą do innego świata.

Dialog ze sztuką i przenikanie form

Wnętrze Manny 2 nie jest jedynie tłem dla jedzenia; to hołd dla polskiej twórczości artystycznej. Projektant oparł koncepcję na dwóch silnych filarach: malarstwie Marii Jaremy – której prace można obecnie podziwiać w nowym gmachu Muzeum Sztuki Nowoczesnej (MSN) w Warszawie – oraz współczesnych pracach Cezarego Poniatowskiego.

– Dzieła Jaremy oscylują pomiędzy organicznością miękkiej linii a mocnymi geometrycznymi kształtami. W Mannie 2 zinterpretowaliśmy to napięcie m.in. poprzez przestrzenne witraże, będące moją interpretacją monotypii z cyklu „Penetracje”. Są to instalacje przenikających się kształtów wykonane z różnych materiałów – od kolorowej pleksi do luster, które generują wizualny puls i głębię – tłumaczy architekt.

Drugim biegunem jest twórczość Cezarego Poniatowskiego, z której Gronkiewicz zaczerpnął zamiłowanie do faktur „odludzkich” i biomorficznych kształtów na styku abstrakcji i świata industrialnego. To tutaj spotykają się miedź, jesionowe drewno i błękitna bukla z lateksowymi akcentami i syntetycznymi strukturami.

Posłuchaj podcastu z Kacprem Gronkiewiczem

Haptyczność i materiały: od gliny po kaszmirowe wydmy

Manna 2 to wnętrze, które otula. Ściany i sufit pokryto naturalną gliną o prozdrowotnych właściwościach, zdobioną techniką sgraffito. Surowość gliny kontrastuje z miękkością tkanin, które niczym baldachimy beduińskich namiotów zwisają ze ścian, poprawiając akustykę i budując intymność.

– Trudno, żeby pustynia była jak od linijki. Kaszmirowe koce zwisają z oparć w sposób naturalny, niewymuszony. Po bolonowej wykładzinie można chodzić boso, a jeśli ktoś ma ochotę zjeść posiłek, siedząc na wydmie, to tutaj może – bo zaprojektowaliśmy także wydmę – mówi Gronkiewicz.

Wspomniana „wydma” to specjalnie zaprojektowany podest, w który wpuszczono stoły. To strefa maksymalnego relaksu, w której goście mogą usiąść bezpośrednio na rozrzuconych, miękkich poduchach. Z architektonicznego punktu widzenia to podwyższenie chroni przed przeciągami – architekt żartobliwie porównuje je do pustynnego wiatru sammum – i zapewnia najlepszy widok na całe wnętrze oazy oraz miejską dżunglę za oknem. Meble również unikają kanciastości – organiczne stoły o symbiotycznych kształtach można łączyć niczym kolonie porostów.

Laboratorium smaku i formy. Roślinna kuchnia przyszłości

W tę artystyczno-organiczną przestrzeń idealnie wpisuje się kulinarna oferta Manny 2, która czerpie z naturalnego bogactwa świata roślin. Jedną z ciekawszych pozycji menu jest stek z drukarki 3d postrzegany przez właścicielkę restauracji, Annę Orzech jako element technologicznego laboratorium, które idealnie współgra z niekonwencjonalnym projektem wnętrza.

– Chciałam, aby Manna była nie tylko egzotyczną oazą, ale też przestrzenią wolności projektowej. Oddałam stery architektowi, by stworzył wizualne laboratorium, które będzie równie nieszablonowe, co nasze menu oparte na roślinnych danych i wydrukach 3D. Tak powstała kuchnia przyszłości w scenografii, która tę przyszłość wyprzedza – pełna sztuki, organicznych form i autentycznego, ludzkiego ciepła – mówi Anna Orzech.

Celebracja gościnności

Mimo awangardowego sznytu, Manna 2 jest miejscem niezwykle ciepłym. Anna Orzech, bazując na 13-letnim doświadczeniu z Londynu, gdzie miała okazję współtworzyć m.in. bankiet dla królowej Elżbiety II, świadomie zrezygnowała ze sztywnych reguł na rzecz autentyczności i domowej atmosfery.

– Projektując wnętrze, dostałem dużo swobody i sądzę, że właśnie dlatego Manna to dziś przestrzeń wolności i wiatru we włosach – nie tylko jeśli chodzi o design. To miejsce luźnych spotkań bez dress code’u i wolnej kuchni celebrowanej z iście pustynną gościnnością – podsumowuje Kacper Gronkiewicz.

Galeria zdjęć

Fot. i oprac. na podst.: mat. prasowe Kacper Gronkiewicz