Napar w trzecim wymiarze. Toruńska kawiarnia, w której architektura opowiada historię kawy

W świecie kaw speciality liczy się każdy etap procesu – od owocu kawowca, przez wypał, aż po precyzyjne parzenie. Coraz częściej ta dbałość o detal wykracza jednak poza filiżankę i staje się częścią doświadczenia budowanego przez samą przestrzeń. Tak jest w przypadku nowej odsłony toruńskiego Naparu – kawiarni, która z niewielkiego lokalu z własną palarnią przeobraziła się w miejsce o znacznie szerszych możliwościach, nie tracąc przy tym swojego charakteru.

Założony przez Michała Cieślaka i Bartka Kędrę Napar od lat przyciąga miłośników dobrej kawy, a wypieki przygotowywane przez Emilię Chałas stały się integralną częścią jego tożsamości. Nowa lokalizacja, mieszcząca się w historycznej toruńskiej kamienicy, stworzyła okazję do przełożenia filozofii marki na język architektury wnętrz.

Architektura inspirowana procesem

Projekt wyrasta z dwóch punktów odniesienia. Pierwszym jest historyczny kontekst miejsca – zachowane drewniane stolarki okienne i drzwiowe oraz charakter zabytkowej kamienicy. Drugim stał się sam proces przygotowywania kawy, który architekci potraktowali jako narrację organizującą przestrzeń.

Motywy związane z kawowcem pojawiają się tu w subtelny sposób. Zaoblone bryły i miękkie linie przywołują kształty ziaren, okrągłe formy nawiązują do owoców kawowca, a faliste detale odwołują się do charakterystycznych pęknięć powstających podczas wypalania ziaren. Nie są to jednak dosłowne cytaty, lecz raczej architektoniczne interpretacje procesu, który dla właścicieli lokalu stanowi codzienny rytuał.

Wnętrze budowane jest na zasadzie gradacji. Najbardziej wyrazistym elementem pozostają drewniane siedziska otoczone bujną zielenią. Pozostałe wyposażenie zostało celowo uproszczone – lekkie konstrukcje, stonowane kolory i oszczędne detale pozwalają wybrzmieć głównym akcentom przestrzeni.

Od baru do kontemplacji

Układ funkcjonalny podzielono na dwie wyraźnie różniące się strefy. Pierwsza, mieszcząca się w dawnej części lokalu, pełni rolę otwartej przestrzeni barowej. To tutaj znajduje się centralny punkt całego założenia – wyoblony bar, wokół którego koncentruje się życie kawiarni.

Szeroka lada skraca dystans między gościem a baristą, a oczekiwanie na kawę staje się okazją do obserwowania procesu jej przygotowania. Horyzontalne półki oparte na stalowych stelażach porządkują ekspozycję akcesoriów i produktów, podkreślając techniczną precyzję wpisaną w kulturę speciality.

Druga część lokalu ma znacznie bardziej kameralny charakter. To przestrzeń przeznaczona do dłuższego pobytu, pracy lub spokojnej rozmowy. Centralnym elementem jest tutaj drewniana bryła pełniąca funkcję wspólnego siedziska, wokół której rozmieszczono mobilne stoliki i kamienne formy siedzeń.

Roślinność nie pełni jedynie dekoracyjnej funkcji. Tworzy naturalne granice między poszczególnymi miejscami, pozwalając użytkownikom samodzielnie wybierać stopień prywatności i kontaktu z otoczeniem.

Chwila parzenia zamieniona w przestrzeń

Najciekawsze rozwiązania kryją się w detalach. W części kameralnej zawieszono półprzezroczyste formy uzupełnione szklanymi kroplami, które symbolicznie odwołują się do momentu zalewania filtra gorącą wodą. Lustrzane powierzchnie rozpraszają światło i tworzą efekt lekkiego zamglenia, przywołując atmosferę unoszącej się pary.

Również materiały zostały dobrane tak, aby budować skojarzenia z procesem parzenia. Papierowe struktury przypominają filtry do kawy, zygzakowate detale przywodzą na myśl japońskie drippery, a obecność szkła i metalu odsyła do serwerów, konewek i narzędzi wykorzystywanych podczas alternatywnych metod zaparzania.

W efekcie architektura nie staje się tłem dla marki, lecz jej przestrzennym rozwinięciem.

Tożsamość marki przełożona na wnętrze: Napar kawiarnia Toruń

Projekt Naparu pokazuje, jak współczesne wnętrza gastronomiczne coraz częściej odchodzą od dekoracyjności na rzecz spójnej narracji. Czarne stalowe stelaże, smukłe profile hokerów, geometryczne oprawy oświetleniowe czy skośne wzory pojawiające się na okładzinach nie są przypadkowymi elementami wyposażenia. Stanowią rozwinięcie identyfikacji wizualnej marki i podkreślają wartości, na których została zbudowana – precyzję, jakość oraz świadome podejście do procesu.

W toruńskim Naparze architektura nie konkuruje z kawą. Działa podobnie jak dobrze przygotowany napar – jest przemyślana, wielowarstwowa i pozostawia po sobie długotrwałe wrażenie.

Projekt: Znamy się (Wojtek Nowak, Bogna Kawa-Nowak, Oliwia Karapuda, Anna Petryszyn)
Zdjęcia: Migdal studio
Wyposażenie i materiały: Normann Copenhagen, Mebella, Chors, WOW Design, Omnires, Roca

Galeria zdjęć

Fot. Migdal studio
oprac. na podst.: mat. prasowe Znamy się